aynı ortamlarda büyüdük. aynı kamyonlara, aynı manitalara asıldık
hep dövmedik bi çok kez dayak yedik. ama yılmadık yine yedik
bugün gene olsa gene yeriz.hem dayağı hem zokayı
saflığımızı kaybetmedik cocukluğumuza tek kalemde hep dönebildik
arkadaşlığı internet sitelerinde değilde mahalle aralarında öğrendik
kimi zaman yenildik, ezildik, efkarlandık, yalan söyledik, kötü beslendik ama ölmedik
hayat aynı monotonlukda süregelikçe biz yine cocuğuz yine cocuğuz...